ISI'nın Gençlere Yönelik Yaz Kampına Ev Sahipliği Yapan Prestijli Okul

James Joyce ve Belvedere Koleji (ISI Blog Yazısı "I"):

James Joyce'un Belvedere College'da eğitim gördüğünü biliyor muydunuz? Gençler için İngilizce Yaz KampıHayatının tartışmasız en biçimlendirici beş yılı için mi? Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi (1916) adlı otobiyografik romanıyla Belvedere Koleji'nin dünya çapında tanınmasını sağlayarak modernist avangardın dünyaca ünlü bir romancısı haline gelecek olan Joyce, 1893 yılında 11 yaşındayken Belvedere'e girdi ve 1898 yılında 16 yaşındayken mezun olup ayrılana kadar burada çok parlak bir öğrenci olduğunu kanıtladı. Bir yıl içinde önceki blog yazısıISI'nın Dublin'deki bir İngiliz okulu olarak, 20. yüzyılın en etkili yazarlarından biri olarak kabul edilen bu güçlü edebi figürle olan benzersiz ilişkisine kısmen ışık tutuyoruz. Çok aydınlatıcı bir "V" serisinin "I" bölümü olan bu blog yazısında, okulumuzun temelini oluşturan Belvedere Koleji'nin zengin dini mirasına odaklanarak sizi daha da aydınlatmak istiyoruz. Dublin'de İngilizce Yaz Kampı - Joyce'un yeri gibi, onun içinde ve ötesinde birçok ünlü mezundan sadece biri olarak.

James Joyce, 29 Ağustos 1904'te hayat arkadaşı Nora Barnacle'a yazdığı mektupta, altı yıl önce Katolik kilisesinden ayrıldığını - "ondan şiddetle nefret ettiğini"- itiraf eder. "Doğamın dürtüleri yüzünden [kilisenin] içinde kalmamın imkânsız olduğunu anladım," diye girişir bu mektupta. Öğrenciyken ona karşı gizli bir savaş açtım ve bana önerdiği pozisyonları kabul etmeyi reddettim. Bunu yaparak kendimi dilenci durumuna düşürdüm ama gururumu korudum. Şimdi yazdıklarım, söylediklerim ve yaptıklarımla ona açık bir savaş açıyorum." Joyce'un tüm yazılarını saracak olan Miltonik atmosfer Oda Müziği (1907) ile Finnegans Wake (1939), belki de hiçbir yerde, sürgünde geliştirdiği ve kurgusunda aktardığı şeytani yabancılaşma duygusuna kayıtsızca ihanet etmekten çok uzak olan bu mektuptan daha iyi gösterilemez: "Toplumsal düzene [artık] giremem," diyordu Joyce, "ancak bir serseri olarak girebilirim."

Joyce'un inancını kaybettiğini söylediği 1898 yılı, genç Dubliner'ın İsa Cemiyeti'nin mütevelliliği altındaki özel, şehir içi Katolik erkek okulu Belvedere Koleji'nden ayrıldığı yıldır. Orada beş yıl boyunca öğrenci olarak kalmıştı. Bundan önce, yazılarında asla hatırlamamayı seçtiği Hıristiyan Kardeşler'le kısa bir aradan sonra Joyce, Cemiyet'in Salins, Co. Kildare'deki prestijli kardeş koleji Clongowes Wood'da eğitim gördü. Kildare'de. Oraya 1 Eylül 1888'de yatılı olarak girdi. Yaşı sorulduğunda genç Joyce "altı buçuk" diye cevap verdi - bu aldatıcı ve masum cevap bir süre sonra Kolej'deki lakabını oluşturacaktı.

James Joyce toplamda on dört yılın büyük bir bölümünde İsa Cemiyeti ya da daha az resmi olarak bilinen adıyla Cizvitler tarafından eğitildi. Hatta 1898'de Belvedere'den ayrıldığında, 1883'te Cizvitler tarafından devralınan bir Katolik kurumu olan Dublin'deki University College'da okumaya devam etti. Joyce burada Bachelor of Arts derecesini alacak ve 1902'de mezun olacaktı. Joyce bu uzun eğitimden bir şey kazandıysa, o da en değerli "biyografi yazarı" Richard Ellmann'ın aktardığı gibi şudur:

[Cizvit hocalarının yeteneklerine olan inancı, onların öğretilerini reddettiği için daha da dikkat çekicidir. Uzun zaman sonra besteci Philip Jarnach'a "Onlara denk birini kolay kolay bulabileceğinizi sanmıyorum" demiş ve arkadaşı Frank Budgen'in kendisi hakkındaki kitabını şu sözlerle düzeltmiştir: "Benden bir Katolik olarak bahsediyorsunuz. Kesinlik adına ve bana doğru bir kontur çizebilmek için, benden bir Cizvit olarak bahsetmeniz gerekir." Joyce, Cizvit eğitiminden kendisine ne kaldığını soran heykeltıraş August Suter'e [kendisi de Cizvitler tarafından sıkı bir eğitim almış olan 17. yüzyıl Fransız oyun yazarı Pierre Corneille'in tarzıyla] şu yanıtı vermiştir: "Şeyleri öyle bir şekilde düzenlemeyi öğrendim ki, onları incelemek ve yargılamak kolay hale geldi."

Joyce, 6 Nisan 1893'te Belvedere Koleji'ne girerek okulun en ünlü "OB "si (Old Boy ya da mezunlarının bildiği adıyla Old Belvederian) oldu. Babasının azalan mali durumu nedeniyle, Haziran 1891'de daha ünlü Clongowes Wood'dan - "karaağaçları, geniş arazileri ve katlı (...) ortaçağ şatosuyla" - geri çekilmiş ve bu arada, hemen olmasa da Dublin'in şehir içi North Richmond Street'teki Christian Brothers'a gönderilmişti: Joyce'un hatırlamaktan çekindiği bir gerçek Sanatçının Genç Bir Adam Olarak Portresi (1916); bunun yerine alter-egosu Stephen'ın bu dönemi "uzun bir boş zaman ve özgürlük büyüsü" içinde geçirmesini tercih etti. Bu Joyce'un Cizvit eğitiminden tek kopuşuydu, çünkü o da babası gibi "Cizvitlerin Katolik eğitiminin beyefendileri, Hıristiyan Kardeşlerin ise ... onun dronları olduğu" görüşündeydi. "Paddy Stink and Micky Mud" (Kokuşmuş Paddy ve Çamur Micky) olarak kınadığı Bir PortreSimon Dedalus, nam-ı diğer "John Stanislaus Joyce", genç Stephen'ın önünde karısına şöyle der

-Hayır, Tanrı adına Cizvitlere bağlı kalsın, çünkü onlarla başladı. İlerleyen yıllarda ona hizmet edeceklerdir. Bu adamlar sana bir iş bulabilir.

-Ve onlar çok zengin bir düzen, değil mi Simon?

-Aksine. Sana söylüyorum, iyi yaşıyorlar. Clongowes'daki masalarını gördün. Bıkmışlar, vallahi, gamecock'lar gibi.

Yemek masasında geçen bu konuşma, oldukça memnun bir şekilde eve dönen John Joyce'un o gün Mountjoy Caddesi'nde yürürken Peder John Conmee, SJ ile karşılaşmasını anlattığı gerçek bir olayı anlatıyor. Peder Conmee, iki yıl önce Clongowes Rektörlüğü görevinden ayrıldıktan sonra Belvedere Koleji'nde Eğitim Müdürü olmuştu. Henüz 1906'da İrlanda'daki Cizvit Tarikatı'nın İl Amiri olmamasına rağmen, şimdiden çok güçlüydü. Eski öğrencisinin Hıristiyan Kardeşler'e devam etmek istediğini öğrenen ve onun akademik yeteneğini göz önünde bulunduran Peder Conmee'nin yardımseverliği, "James'in ve kardeşlerinin de Belvedere Koleji'ndeki iyi Cizvit gündüz okuluna ücretsiz olarak devam etmelerini sağlamayı teklif etmesine" neden oldu.

Richard Ellmann'ın aktardığı bir başka örnek daha var ki, her ne kadar kitapta yer almamış olsa da Sanatçının Genç Bir Adam Olarak Portresikesinlikle bunu tamamlıyor. Bu olay 1895 yılında, Joyce'un Belvedere'deki eğitiminden iki yıl sonra, büyük bir dikkatle çalışarak ulusal ara sınavlarda gösterdiği performansla ulusal akademik ödülü kazanmasıyla gerçekleşmiştir. Bu ikinci zaferinin doğrudan bir sonucu olarak babası bir gün iki Dominiken rahip tarafından çağrıldı ve Dublin yakınlarındaki okullarına devam etmesi halinde James'e ücretsiz yemek, oda ve eğitim sağlamayı teklif ettiler. Kararı oğluna bırakan John, James'i odaya getirdi ve bunun üzerine genç Joyce tereddüt etmeden - ve babasının önceki beyanını tekrarlayarak - açıkladı: "Cizvitlerle başladım ve onlarla bitirmek istiyorum."

Joyce 1893'te Belvedere'e girdiğinde kendini lüks bir ortamda bulmuş, evin ve çevresinin tarihinden büyük keyif almıştır. Clongowes Wood, isyanla olan yıkıcı çağrışımlarıyla "öğrencilerini büyük eylem ve büyük acı düşüncelerine sevk etmişse", Belvedere de suç ve cinsel tutkuyla olan komplocu bağlarıyla Joyce'un düşüncelerini egemenlik ve edebi ölümsüzlüğe sevk etmiştir. İçinde Ulysses (1922), "Wandering Rocks "ın açılış bölümünde, Peder Conmee'yi Malahide Yolu'nda yürürken "küçük kitabını" düşünürken gördüğünde, Kolej hakkındaki ilk araştırmalarından bazılarını - Ellmannn'ın belirttiğine göre, "o kadar iyi bir etkiye sahipti ki, birkaç yıl sonra bu konuda küçük bir kitap yazmayı düşündü" - kullanacaktı Baronlukta Eski Zamanlar Cizvit evleri ve Belvedere'in ilk kontesi Lord Molesworth'un kızı Mary Rochfort hakkında yazılabilecek bir kitap." Bilinç akışında, "artık genç olmayan, Lough Ennel kıyısında yürüyen, Belvedere'in ilk kontesi Mary'nin, akşam vakti kayıtsızca yürüdüğünü, bir su samuru daldığında irkilmediğini" öğreniyoruz. Gerçeği kim bilebilirdi ki? Ne kıskanç lord Belvedere, ne de kocasının erkek kardeşiyle tam anlamıyla zina yapmadıysa itirafçısı?" Bu rastgele düşünceler ve anımsamalar, "yarım itiraflar" ve "zalimce inkontinans" süreciyle yavaş yavaş deşifre edilen tarih, Belvedere ailesinin yıllıklarındaki karanlık bir anı ortaya çıkarır.

1775 yılında ikinci Belvedere Kontu George Rochfort için inşa edilen Belvedere House'un Dublin'deki en iyi on sekizinci yüzyıl evlerinden biri olduğu iddia edilmektedir. Şehrin kuzeyindeki Great Denmark Caddesi üzerinde yer alan evin tasarımı ve dekorasyonu dönüşümlü olarak dönemin önde gelen sıva ustaları Robert West ve Michael Stapleton'a atfedilmiştir. Başlıca odalarına, 1841 yılında Cizvitler binayı satın aldığında varlıkları ortadan kalkan ancak yok olmayan tanrıların adları olan Venüs, Diana ve Apollo isimleri verilmiştir. O dönemde Peder Bracken, SJ, Roma'daki Peder General'e şöyle yazmıştı: "Görkemli bir arazide, büyük ve güzel bir ev satın aldık, öyle ki sonunda Kolej unvanını hak edebilir, tabii bunun için adam bulabilirsek." Buldular ve Cizvitler bu etkileyici binaya 1884 yılında satın aldıkları Lord Fingall'ın bitişikteki evini de eklediler.

Genç Joyce Kolej binalarından o kadar etkilenmişti ki - belki de zenginliğin ortasında bir çöküş havası sezerek - hemen Belvedere ailesinin tarihini araştırmaya koyuldu. Genç Joyce hafiyelik konusunda oldukça yalnızdı, ancak Adrian Hardiman'ın 2017 tarihli Joyce kitabında oldukça kapsamlı bir şekilde ortaya konduğu üzere, adaletin yanlış tecelli etmesine karşı ömür boyu sürecek bir ilgi ve tutkusu vardı Mahkemede: James Joyce ve Hukuk. Genç Joyce'un Belvedere ailesi hakkında keşfettiği şey, ilk Belvedere Kontu Robert Rochfort'un karısı Mary'nin 1743 yılında kocasının erkek kardeşi Arthur ile ilişki yaşamakla suçlanmasıydı. Ellmann'ın belirttiği gibi, "o dönemde ortaya çıkan mektuplar muhtemelen sahteydi, ancak Leydi Belvedere, ahlaksız kocasından boşanmak için suçlu olduğunu söylemeye ikna edildi." Ancak o dönemde İrlanda'da boşanmanın utancı ve damgası Robert'ın kaldıramayacağı kadar büyüktü. Bu nedenle, onu boşamak yerine acımasızca Gaulstown, Co. Westmeath'daki aile mülküne hapsetmeye başladı. Westmeath'daki aile mülkünde hapsetmeye başladı ve sonraki otuz yıl boyunca masumiyetini ilan etmeye devam etti.

Mary defalarca serbest bırakılması için yalvarsa da Robert bunu reddetti. Kardeşini de hapse attırdı ve Gotik çılgınlıklarının ortasında, 66 yaşında ölümüne kadar lüks ve çöküş içinde bir hayat yaşadı - bunun nedeni net değil; ancak bir gece yarısı cinayeti, vahşi köpeklerin vahşi bir saldırısı ve "mehtaplı" bir yürüyüş sırasında ölümcül bir düşüşü içeren daha az kötü niyetli bir yorum içeren olağanüstü hikayeler bolca var. Her halükarda, 1764 yılı Mary'nin nihayet serbest bırakıldığı yıldı - her şeyini kaybetmiş (bazılarına göre akıl sağlığını bile) zayıf, yaşlı ve korkmuş bir kadın. Serbest bırakıldığında sadece "zalim öldü mü?" diye sorduğu ve kalan birkaç gününü kızının evinde geçirerek ölüm yatağında masumiyetini ilan ettiği söylenir.

James Joyce'un Ulysses (1922) adlı eserinde ISI Meetinghouse Lane Kampüsümüzden "Dublin'in en tarihi noktası." . . . Her şeyi şuradan okuyun önceki blogumuz Gönder!